ورود سبز بهار و آمدن اهورایی نوروز را به پیشگاه شما تبریک می گویم
امید که همیشه آفتاب زندگیتان بر فراز حمل رخشان باد.
وقتی قاصد شعرهایت آمد هنوز مدهوش بودم
پوسیده غزل ناباوریم را
از سینه سبز تنت آهسته آهسته خواندم
توشراب زیباییت را جبرانه
بر شاخه های سرد زمان پیمودی
و من ناخورده پیمانه ی چکامه ات
دوباره غم ها را پیمودم
ای پیردردانه کش نوروز آمدی با ارآبه ی افسارگسیخته ات
ودریغا بهار من
که در پستوی پنهان دلم
می پیچد به نیش زخم مهلک پاترای روزگار
ولی باز هم بخوان
شاید شراب تلخ غزلت
تریاق افعی جانم باشد.